UNIVERZITET U TUZLI
EDUKACIJSKO-REHABILITACIJSKI FAKULTET
Tuzla, 30.01.2026. godine
O B A V I J E S T
Jasna Šehić, dipl. defektolog oligofrenolog javno će braniti završni magistarski rad pod nazivom
„Primjena asistivne tehnologije u edukaciji i rehabilitaciji osoba sa motoričkim poremećajima”
dana 12.02.2026. godine u 13.00 sati u Sali za sjednice Edukacijsko-rehabilitacijskog fakulteta Univerziteta u Tuzli, pred Komisijom u sastavu:
- dr. sc. Edina Šarić, redovni profesor na užoj naučnoj oblasti “Specijalna edukacija i rehabilitacija” Edukacijsko-rehabilitacijskog fakulteta Univerziteta u Tuzli, predsjednik
- dr. sc. Senad Mehmedinović, vanredni profesor za užu naučnu oblast „Specijalna edukacija i rehabilitacija“, Edukacijsko-rehabilitacijski fakultet Univerziteta u Tuzli–mentor, član
- dr. sc. Vesna Bratovčić, vanredni profesor za užu naučnu oblast „Specijalna edukacija i rehabilitacija“, Edukacijsko-rehabilitacijski fakultet Univerziteta u Tuzli, član.
Za zamjenika članova komisije imenovana je dr. sc. Edina Kuduzović, vanredni profesor za užu naučnu oblast „Specijalna edukacija i rehabilitacija“ na Edukacijsko-rehabilitacijskom fakultetu Univerziteta u Tuzli.
Pristup javnosti je slobodan. Magistarski rad se može pogledati u Sekretarijatu fakulteta svakim radnim danom od 08,00 – 16,00 sati.
SAŽETAK
Motorički poremećaji i hronične bolesti kod djece predstavljaju kompleksan izazov u oblasti edukacije i rehabilitacije, jer značajno utiču na pokretljivost, samostalnost, učešće u obrazovnom procesu i kvalitet života. U savremenoj defektološkoj praksi sve veći značaj ima primjena asistivnih tehnologija, koje omogućavaju prevazilaženje funkcionalnih ograničenja, povećanje nezavisnosti i aktivnije uključivanje djece s motoričkim poremećajima u svakodnevne aktivnosti.
Cilj ovog magistarskog rada je detaljno prikazati motoričke poremećaje i hronične bolesti, s posebnim naglaskom na cerebralnu paralizu, mišićne distrofije i Parkinsonovu bolest, te analizirati ulogu i značaj asistivnih tehnologija u obrazovanju i rehabilitaciji osoba s motoričkim poremećajima. Rad obuhvata teorijski prikaz etiologije, kliničke slike, dijagnostike i terapije navedenih oboljenja, kao i razmatranje njihovog uticaja na dijete, porodicu i širu socijalnu sredinu.
Centralni dio rada posvećen je asistivnim tehnologijama, njihovom historijskom razvoju, definicijama, vrstama, klasifikaciji i kategorizaciji, s posebnim osvrtom na modele procjene asistivne tehnologije (HAAT, CAT, SETT, MPT, ATA i WATI modeli), kao i koncept univerzalnog dizajna. Kroz prikaze dva slučajeva demonstrirana je konkretna primjena asistivnih tehnologija u podršci kretanju, komunikaciji i funkcionalnoj samostalnosti djece s motoričkim i senzornim oštećenjima.
Zaključci rada ukazuju na to da asistivne tehnologije predstavljaju ključan element savremenog edukacijsko-rehabilitacijskog pristupa, te da njihova pravilna i individualizirana primjena doprinosi unapređenju motoričkih sposobnosti, obrazovnih postignuća, socijalne uključenosti i kvaliteta života djece s motoričkim poremećajima i hroničnim bolestima.
Ključne riječi:
Motorički poremećaji, hronične bolesti, asistivne tehnologije, edukacija i rehabilitacija, cerebralna paraliza, mišićne distrofije, modeli procjene asistivne tehnologije, univerzalni dizajn
O B A V I J E S T