UNIVERZITET U TUZLI
MEDICINSKI FAKULTET
Univerzitetska 1
Tuzla
O B J A V L J U J E
Kandidatkinja Merjema Mahmutović, dipl. ing. med. lab. dijagnostike javno će braniti završni magistarski rad pod naslovom “Značaj protočne citometrije urina u dijagnostici infekcija urinarnog trakta“ dana 22.06.2026. godine u 11,00 sati u učionici Zavoda za anatomiju, Medicinskog fakulteta Univerziteta u Tuzli pred Komisijom u sastavu:
- Dr. sc. Selmira Brkić, redovni profesor – predsjednik
(nastavni predmet “Patofiziologija” na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Tuzli),
- Dr. sc. Alma Trnačević, docent – mentor i član
(nastavni predmet “Infektologija” na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Tuzli),
- Dr. sc. Olivera Batić- Mujanović, redovni profesor – član
(nastavni predmet “Porodična medicina” na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Tuzli).
Za zamjenika članova Komisija iz prethodnog stava ovog člana imenuje se dr. sc. Rahima Jahić, vanredni profesor, za nastavni predmet “Infektologija Medicinskog fakulteta Univerziteta u Tuzli.
Završni magistarski rad može se pogledati u Sekretarijatu fakulteta radnim danom od 10,00 do 14,00 sati.
Pristup javnosti je slobodan.
REZIME RADA
UVOD: Infekcije urinarnog trakta predstavljaju jedno od najčešćih oboljenja u kliničkoj praksi, čija se dijagnostika primarno oslanja na analizu urina i urinokulturu kao „zlatni standard“. Međutim, s obzirom na to da klasične metode mogu biti dugotrajne, protočna citometrija se nameće kao sofisticirana tehnika koja omogućava brzu i preciznu kvantitativnu analizu celularnih elemenata i bakterija u urinu.
CILJ: Cilj istraživanja bio je utvrditi povezanost demografskih karakteristika ispitanika sa učestalošću infekcija urinarnog trakta, te ispitati korelaciju između nalaza protočne citometrije urina, rezultata urinokulture i sistemskih inflamatornih parametara (leukocita, neutrofila i C-reaktivnog proteina).
MATERIJAL I METODE: Istraživanje je dizajnirano kao retrospektivna studija kojom je obuhvaćeno 200 odraslih pacijenata sa kliničkom sumnjom na infekciju urinarnog trakta, hospitaliziranih na Klinici za zarazne bolesti UKC Tuzla tokom 2025. godine. U studiju su uključeni pacijenti kojima su unutar 24 sata od prijema urađene protočna citometrija urina i urinokultura. Pored demografskih podataka, analizirani su sistemski inflamatorni parametri (leukociti, neutrofili, CRP). Protočna citometrija urina izvedena je na automatiziranom analizatoru UF-4000 (Sysmex Corporation, Japan), dok je urinokultura obrađena standardnim mikrobiološkim metodama. Pozitivnim nalazom urinokulture, kao zlatnim standardom, smatrano je prisustvo ≥10⁵ CFU/mL bakterija. Za procjenu normalnosti distribucije podataka korišten je Shapiro-Wilk test. Razlike između kategorijalnih varijabli testirane su Hi-kvadrat testom, korelacije su ispitane Spearmanovim testom, dok je za procjenu prediktivnih faktora korištena logistička regresija (p<0.05).
REZULTATI: Od ukupno 200 ispitanika (62% žene, prosječna dob 68.61±15.19 godina), pozitivna urinokultura potvrđena je kod 51.5% pacijenata, pri čemu je Escherichia coli bila dominantni uzročnik (48.5%). Žene starije od 65 godina imale su 2.76 puta veći rizik za nastanak infekcije (p=0.007). Utvrđena je statistički značajna pozitivna korelacija između broja leukocita i neutrofila u krvi sa brojem leukocita i bakterija u urinu (p<0.05), dok CRP nije pokazao značajnu povezanost. ROC analiza pokazala je visoku dijagnostičku tačnost protočne citometrije: za broj bakterija u urinu (cut-off ≥1367/μL) površina ispod krive (AUC) iznosila je 0.951 (senzitivnost 90.3%, specifičnost 90.7%), dok je za broj leukocita u urinu (cut-off ≥120/μL) AUC iznosila 0.88. Logistička regresija potvrdila je dob, broj leukocita i neutrofila u krvi kao značajne prediktore urinarne infekcije.
ZAKLJUČAK: Protočna citometrija urina predstavlja pouzdanu i brzu metodu za detekciju infekcija urinarnog trakta, sa visokom osjetljivošću i specifičnošću, što omogućava brzo isključivanje negativnih uzoraka. Sistemski inflamatorni parametri, specifično broj leukocita i neutrofila, koreliraju sa nalazom u urinu i mogu služiti kao dodatni prediktori, za razliku od CRP-a koji se nije pokazao značajnim u ovoj populaciji. Starija životna dob i ženski spol ostaju ključni faktori rizika koji zahtijevaju pojačan nadzor.